Dave Alvin: Eleven Eleven

 
 

Behalve een begenadigd gitarist, zanger en songschrijver, is Dave Alvin een hoogst aimabel man en een erudiet verhalenverteller die anderen graag in de schijnwerpers zet. Op zijn Facebook-pagina verschijnt zo goed als elke dag een warm eerbetoon aan een levend of overleden persoon. Maar ook de korte overpeinzingen die hij daar plaatst – vaak doorspekt met een gezonde dosis droge humor, over de meest uiteenlopende thema’s – en de interviews die hij geeft getuigen van een diep mededogen met zijn medemens, dat in een individualistische gemeenschap als de Amerikaanse al lang niet meer vanzelfsprekend is.

 
Eenzelfde soort warmte valt te horen in zijn muziek en ook Eleven Eleven,Alvins nieuwste bundeling van elf originele Amerikaanse miniportretten, vormt daar geen uitzondering op. Of het nu gaat om een messcherpe rocker alsJohnny Ace is Dead, een song waar de geest van de onvolprezen Blasters als een speedboot doorheen suist, een aangrijpende ballad als No Worries Mija,het aan de Byrds (met name Sweetheart Of The Rodeo) refererende Manzanita (een heerlijk duet met Guilty Woman Christy McWilson), de bijna pijnlijk mooie elegie Black Rose Of Texas (over ex-Guilty Woman Amy Farris die in 2009 zelfmoord pleegde) of het suggestieve Dirty Nightgown, Alvin zingt met zijn steeds donkerder wordende stem over personages van vlees en bloed.
 
Zoals het een man van zijn stand betaamt, laat Alvin zich begeleiden door een uitgebreide schare topmuzikanten. Op het stevig rockende What’s Up With Your Brother vervult 
 
broer en medeoprichter van de legendarische Blasters Phil een vocale glansrol (wat een stem heeft die man toch), de bijdragen van de mateloos getalenteerde Greg Leisz gaan al evenmin onopgemerkt voorbij, en ook het aandeel van grootheden als Bob Glaub, Danny Ott, Rick Shae en Danny Heffington én het lichtvoetige Two Lucky Bums, een duet met de veel te vroeg overleden Chris Gaffney, bezorgen Eleven Eleven heel wat extra glans.
 
In een interview met politiek journalist Marl Z. Barabak zegt Alvin: “I’ve always tried to write songs where there’s not an answer. I don’t have them. I supply questions. And what I try to do is wrap them around situations people understand.” Zolang die manier van schrijven, die in de verte doet denken aan de werkwijze van de Griekse filosoof Socrates, het soort albums als Eleven Eleven blijft opleveren, hoeft Dave Alvin mij geen antwoorden te bieden. 
Martin Overheul
Dave Alvin
Eleven Eleven