Datri Bean: Ruby

 
 

Meisje woont op de vlaktes van Wyoming en groeit op in een rodeo-gezin. Op vijfjarige leeftijd begint zij met pianolessen en luistert naar de bekraste Scott Joplin platen van haar moeder. Later bezoekt ze de Boston Conservatory of Music waarna ze naar Austin Texas vertrekt. Zij zegt vervolgens de klassieke muziek vaarwel en verliest zich in oude jazz. De synopsis van een nieuwe Annie Proulx roman? Niets is minder waar, het betreft hier de zeer beknopte biografie van Datri Bean. Datri debuteert in 2005 met Slow Down Summertime, een prachtig album op het snijvlak van folk, jazz en swing. Ideale muziek voor een lome zomerdag op je eigen veranda of “Southern fried vintage jazz” in Bean’s eigen woorden. In deze periode deelt zij o.a. het podium met Leon Redbone, een goede vingerwijzing in welke richting het hier te zoeken.

Sommigen brengen Bean met Billie Holiday in verband. Vijf jaar later presenteert Bean haar tweede album, Ruby getiteld. En wederom betreft het hier een heerlijk lichtvoetige affaire. Opener Small Things zet meteen de toon: ondanks alles zijn het de kleine dingen in ons leven die er werkelijk toe doen. Dit gevat in deinende klezmer vol met clarinet, saxophoon, trombone, trompet (Matt the Electrician) sousaphone etc. etc. Deze aanstekelijke vrolijkheid is tevens in o.a. de instrumental My Neighbor Willie (met dank aan de ragtime van Scott Joplin) te horen. Verder brengt Bean met haar fraaie heldere stem loom slepende ballades als Foolish met ukulele en blazers als basis. Ook is er het pianogedreven Mustard Green en het parelende August Song. Green Onions blijkt over een heerlijk memorabele melodielijn te beschikken, “Eggs and toast and an early shot of Jim Beam” - wat meer kan een mens zich wensen? Mockingbird laat fraai getoonzet hartzeer horen, een zachtwiegende song voorzien van een streepje accordeon. Bean concurreert hier rechtstreeks en zeer overtuigend met Kris Delmhorst op haar best. Het album nadert zijn einde met slaapliedje Milky Way voorzien van o.a. cello en zingende zaag. “You sang silly songs as we bounced along, and the fear in me went to sleep."

In afsluiter Come Into This Room roept Bean nogmaals op tot gelukzalige vergetelheid, “And I’ll sit down at my little stool, remove my wedding ring, and I’ll play you all the things I cannot sing” Vorig jaar maakte Amelia Curran met haar recente werk een onuitwisbare indruk op mij. Dit jaar lijkt voor Datri Bean hetzelfde weggelegd te zijn. Binnenkort staat Datri samen met Devon Sproule, Raina Rose en Rebecca Loebe op het podium in Cambridge Massachusets. Schoon volk, in beter gezelschap kan een mens niet verkeren. Fijnproevers weten dan meer dan genoeg!

Hans Jansen
Datri Bean
Ruby