Daniel Romano: Mosey

 
 

Mocht iemand gedacht hebben dat de trukendoos van Daniel Romano zo langzamerhand leeg zou zijn, dan komt hij bedrogen uit. Hij pakt vlak voor de zomer enorm uit met Mosey. Andermaal een opvallende transformatie, maar het retroconcept blijft gehandhaafd, weliswaar in aangepaste vorm. Hij wijkt af van zijn voorgaande platen, en verlaat het country-repertoire via een zijweggetje. Ditmaal vond de Amerikaan zijn inspiratie voornamelijk in de psychedelische hoek. We keren terug naar de jaren zestig en zeventig. Je hoort een gigantische mix van Britse en Franse pop gecombineerd met spaghetti-westerns, jaren zeventig funk, en wat al niet meer. De namen van Lee Hazlewood, en Serge Gainsbourg komen bij mij op, maar ook iemand als Ennio Morricone maakt onderdeel uit van de ingrediënten die Romano ditmaal uit zijn blender “shaked”. Een duizelingwekkende brei aan invloeden waarbij de luisteraar zich realiseert dat Daniel Romano en New West Records niet alleen alles uit de kast halen, maar bovenal een oog voor minutieuze details hebben. Mosey is een plaat waarmee Mosey vriend en vijand een poepie laat ruiken. 

Het album opent met de single – bestaat dat nog? – Valerie Leon. Vanaf het begin gaat de beuk erin. Eén van de leukste nummers is het luchtige “duetje” Toulouse. Rachel McAdams kroelt als een Frans zuchtmeisje, en zij is wellicht iets Too Loose. Muzikale verrassingen buitelen over elkaar heen, en ik kan niet anders dan bewondering opbrengen voor deze ongelofelijk knap gemaakte plaat. Daniel Romano flikt het andermaal. Sterker, hij overtreft mijn verwachtingen compleet. Prachtig bezield in het door piano-gedragen One Hundred Regrets Avenue. Laat de zomer maar beginnen! Daniel Romano doet daar graag aan mee. Hij is dan ook begin juni voor een aantal optredens in Nederland en België. Voor de liefhebber!

Review
Rein van den Berg
Daniel Romano
Mosey
Label: 
New West Records
Releasedatum: 
27-5-2016