Brona McVittie: We Are The Wildlife

 
 

Het is verleidelijk om elke zangeres met een harp te vergelijken met de Amerikaanse muzikante Joanna Newsom. Daarmee zou ik echter het debuutalbum We Are The Wildlife van de Ierse zangeres/harpiste Brona McVittie ernstig tekort doen.

Natuurlijk, beide dames delen hun voorliefde voor de harp... De aankleding van hun muzikale kader telt echter meer verschillen dan overeenkomsten. Terwijl Newsom graag gebruik maakt van een grootse opzet, is McVittie op dat vlak zeer bescheiden. Brona keerde recentelijk na een jarenlang verblijf in Londen terug naar het graafschap County Down in Noord-Ierland. Het cultureel erfgoed van haar vaderland doorspekt het repertoire op deze plaat. Traditionele Ierse volksliedjes vertolkt Brona op akoestische instrumenten als harp, fluit, gitaar en viool. Een subtiele ondergrond van elektronische oorsprong verraadt haar affectie voor postfolk acts als Juana Molina, Tunng en Colleen. Tekstueel is Brona duidelijk geïnspireerd door het fantasierijke oeuvre van haar landgenoot W.B. Yeats. Andere invloeden komen uit de richting van Engelse acts als Talk Talk en The Unthanks plus de legendarische solisten John Martyn en Bert Jansch. Alsof dat niet genoeg is maken ook klassieke componisten als Satie, Beethoven en het archief van de Amerikaanse conservator Alan Lomax deel uit van haar stilistische referentiekader. Dat klinkt overdadig, maar haar indringende voordracht en compositorische kwaliteiten zijn ruim toereikend om van We Are The Wildlife een uiterst coherente en toegankelijke productie te maken. Het blijkt ook uit het gemak waarmee ze de traditionele folkliedjes met de hulp van een handvol instrumentalisten in een scherp gesneden eigentijds jasje steekt. Tel daar haar ijzersterke eigen composities bij op en je krijgt een plaat die meerdere generaties folkliefhebbers met een avontuurlijke inborst veel te bieden heeft.

 
Review
Koos Gijsman
Brona McVittie
We Are The Wildlife