Beth Orton: Sugaring Season

 
 

Komkommertijd is duidelijk voorbij. De ene plaat na de andere verschijnt momenteel, en de ene lijkt haast nog mooier dan de vorige. Beth Orton is een zangeres met een onbetwistbaar talent, en dat haar gave niet verschrompeld is bewijst ze met Sugaring Season. Ik ben blij dat ze weer terug is. Op Internet las ik ergens: Ooh, My Beth Orton fix just kicken in! Degene die dat schreef zal voorlopig zoet zijn met deze gesuikerde release! Normaal gesproken had Beth nooit zoveel haast met het uitbrengen van een nieuw album, maar voor Sugaring Season nam ze maar liefst 6 jaar de tijd. De composities zijn van haar zelf, met enkele “assists” her en der.

Naast haar muzikale basisteam (Rob Burger, Brian Black en Sebastian Steinberg), beschikt ze over een keur aan gastbijdragen. De namen die daarbij het meest tot de verbeelding spreken zijn Ted Barnes, Laura Veirs, Sam Amidon en Marc Ribot. Ik had al een aantal actuele damesplaten gehoord, en er staan ook nog een paar op de nominatie om te beluisteren, maar deze plaat van Beth Orton valt aangenaam naar binnen. Los en luchtig, bijna theatraal in See Through Blue tot bombastisch in de opener Magpie. Wanneer Orton niet geworteld is in folk, dan lijkt ze overwegend geworteld in zichzelf. Dawn Chorus doet mij qua teneur denken ten tijde van haar samenwerking met folk icoon Terry Callier.
Haar stijl is eigenzinnig en ze klinkt geïnspireerd tot op het bot. Iedereen heeft zo zijn eigen smaak en voorkeur, maar wat mij betreft zou je op zijn minst iets van deze plaat moeten proeven. Voer voor luistervinken!
Rein van den Berg
Beth Orton
Sugaring Season