Wren: Stitch an Ocean

 
 

Mijn forumgenoot Marten trakteert mij regelmatig op mooie muziektips, vrij vaak betreft het onbekende Scandinavische folkmuziek. Deze keer tipte hij me een jongedame die uit Seattle komt. Wren is de artiestennaam van Laura Adrienne Brady. Ze ontleende die aan een bijzondere droom die ze ooit had. Daarin kwamen winterkoninkjes voor. Ze publiceerde al gedichten en proza voordat ze liedjes ging schrijven. In haar vroege jeugd zong ze al heel veel thuis, maar ook op school tijdens de pauzes, maar ook geregeld tijdens de les. Dat laatste werd uiteraard niet getolereerd,  met als gevolg dat ze het zingen totaal afzwoor.  Het zou tot haar negentiende duren voordat ze de draad weer oppakte. Dat gebeurde nadat ze in een commune terecht kwam, waar iedereen muzikant bleek te zijn. Daar leerde iemand haar een paar akkoorden op de gitaar en binnen zeer korte tijd begon ze liedjes schrijven.

Haar eerste album Bone Nest, dat in 2012 verscheen, staat in het teken van de ontdekking dat ze lijdt aan een chronische ziekte en het aanvaarden ervan. Het in februari verschenen Stitch an Ocean, kwam door crowdfunding tot stand. Haar donateurs hadden blijkbaar veel vertrouwen in het project, want het streefbedrag werd in korte tijd ruimschoots gehaald. Voor haarzelf staat de nieuwe cd voor het omarmen van geluk, maar ook voor hoop en transformatie. Het vormt dus een logische opvolger van Bone Nest. In haar jeugd bouwde ze een grote liefde voor de natuur op. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de natuur heel vaak opduikt in haar teksten, al dan niet in de vorm van een metafoor. Ze verbleef ooit een jaar in Galicië, de geboortegrond van haar voorouders. Daar hield ze zich toen bezig met permacultuur en gaf er ook Engelse les. Bovendien verdiepte ze zich er in de taal en de cultuur. Vandaar dat ze A Rianxeira van Angel Viro en de traditional Catro Vellos Mariñeiros opnam. Beide gezongen in het Galicisch, een taal verwant aan het Portugees.

De muziek op het album heeft overigens weinig tot geen raakvlakken met Amerikaanse folk, het heeft duidelijke Ierse invloeden. Het is een volledig akoestisch album, dat vooral gekenmerkt wordt door de fluwelen stem van Wren, maar ook door de zeer subtiele arrangementen. Bovendien wordt ze omringd door vakkundige muzikanten. De titel en de hoes zijn ontleend aan het catchy Hand-Sewn Ocean. Het refrein ervan spookt al geruime tijd geregeld door mijn hoofd. Maar het album staat vol met prachtige muziek. Mijn favorieten veranderen regelmatig, volgens mij hét kenmerk van een prachtplaat.

Review
Theo Volk
Wren
Stitch an Ocean
Label: 
Swimming Rabbit Arts
Releasedatum: 
20-2-2016